In 1947 was een film met geluid heel ongewoon. Emile Timan had een eveneens ongewone manier om zijn films van geluid te voorzien. Hij gebruikte namelijk twee draaitafels en zette tijdens de vertoning langspeelplaten op met muziek, die paste bij de scènes. Lipsynchroon geluid lukt op die manier niet, maar passende muziek erbij laten horen ging prima. Vooraf zette hij de langspeelplaten op volgorde in een rek, met natuurlijk de juiste afspeelkant aan de voorkant. Zo kon hij in het donker blindelings de juiste plaat pakken en opzetten op het juiste stukje muziek.
50 Jaar later verzorgde Emile Timan een filmavond bij de LVSL, waar een videoverslag van is gemaakt door de LVSL. Hieronder staat een samenvatting van dit verslag, waar hij in actie is te zien met zijn platen.
Bij iedere film maakte hij een lijstje met de platen, die in de film werden gebruikt.







